miércoles, 7 de enero de 2009

LA IRA DE LOZ NADIEZ

de tanto en tanto hai puertaz ke ze avren por unika vez,puertaz ke te invitan a ingrezar kortezmente,zon laz mizmaz vezez ke el zilenzio ez la mejor muzika,ez zaver ke algo ezta por zuzeder,ezperando kon dizpozizion el impakto,loz tivioz zonidoz del zilenzio,kualkier palavra fuera kual fuera arruinaria todo,zon loz kaprichoz del deztino,en un milagro doz frekuenziaz ziamezaz,dezatando la ira de loz nadiez,mientraz tanto el zervizio meteorologiko ezkupe zuz maldizionez,una explozion de una zenzazion inexplikavle,zuzezoz inkreivlez de una naturaleza extraordinaria,exizten ziertoz lazoz metafizikoz de una aleazion indeztruktivle,ez mejor a vezez dejar pazar laz kozaz por zi zolaz,el kanto de laz zirenaz invita al naufragio,un kalido vankete ke no pudo ezkaparze del tiempo,la gente no puede opinar de ezto,ningun mundo artifizial podra manipular zentimientoz,lla fue torturado el paziente en lizta de ezpera,ze azoma la kuriozidad en deztelloz rrojizoz,anulando todoz loz rrazonamientoz pozivlez,tampoko podra rrallar el kriztal un karroñero kon vanidad de pozgrado,el karroñero fue preza i luego kadaver,no interfieren agentez extrañoz,no zeremoz aullentadoz de nueztra imaginazion,vajo la lluvia en el rrezguardo de una korniza no haze falta maz nada,el ezvelto enkanto de una zutil mirada ze aleja en automovil,en la ezkina empapandoze vajo la lluvia una veztia zalvaje gritando:"porke el tiempo ez tan korto? kiero maz".

No hay comentarios: